En Çok Eleştirdiğiniz Özelliğiniz

    • Genel
    • off-topic

    Bu internet sistesi çerezleri kullanmaktadır. Bu siteyi gezmeye devam ederek, çerezlerin kullanımı hususunu kabul ediyorsunuz. Daha fazla ayrıntı

    • Her kötü yanımın çevresel bir etkiden kaynaklanıp benim o zaman için karşı koyabilecek güç ve farkındalıktan yoksun zamanlarıma tekabül etmesinden dolayı eleştirmiyorum. Eleştirme eylemini gerçekleştirirken de bir yandan düzeltmeye de başlıyorum. Şimdi düşünüp birinden bahsetmeye kalkarsam o özellikten kurtulmaya da başlıyor olurum. Tabi belki bu konuda yanılıyorumdur ve eleştirilecek yegane özelliğim olarak gördüğüm geç farkına varma gene kendini gösteriyordur ve özelliğin yapısı gereği düzeltip düzeltmediğimi anlamam imkansız. Bunun da sebebi gene çevresel bu yüzden tavuk yumurta yumurta tavuk derken paradokslarla dolu bir yazının daha sonuna geliyoruz.
    • Sae yazdı:

      Her kötü yanımın çevresel bir etkiden kaynaklanıp benim o zaman için karşı koyabilecek güç ve farkındalıktan yoksun zamanlarıma tekabül etmesinden dolayı eleştirmiyorum. Eleştirme eylemini gerçekleştirirken de bir yandan düzeltmeye de başlıyorum. Şimdi düşünüp birinden bahsetmeye kalkarsam o özellikten kurtulmaya da başlıyor olurum. Tabi belki bu konuda yanılıyorumdur ve eleştirilecek yegane özelliğim olarak gördüğüm geç farkına varma gene kendini gösteriyordur ve özelliğin yapısı gereği düzeltip düzeltmediğimi anlamam imkansız. Bunun da sebebi gene çevresel bu yüzden tavuk yumurta yumurta tavuk derken paradokslarla dolu bir yazının daha sonuna geliyoruz.
      Eleştirmiyorum demişsin fakat kendinde bunları fark edip, düzeltmeye girişmen bir yapıcı eleştiri örneği. Eleştiri kelimesi bir çok kişinin toksik yaklaşımı yüzünden olumsuz bir anlama sahip gibi düşünülür ama yapıcı eleştiriler, bir insana en çok katkıyı yapan şeylerin arasında yer alır. Başka bir deyişle, eleştiri için insanın illa kendisine "gömmesi" gerekmez.
    • Morakira yazdı:

      Eleştirmiyorum demişsin fakat kendinde bunları fark edip, düzeltmeye girişmen bir yapıcı eleştiri örneği. Eleştiri kelimesi bir çok kişinin toksik yaklaşımı yüzünden olumsuz bir anlama sahip gibi düşünülür ama yapıcı eleştiriler, bir insana en çok katkıyı yapan şeylerin arasında yer alır. Başka bir deyişle, eleştiri için insanın illa kendisine "gömmesi" gerekmez.
      Evet toplumumuzda genelde eleştiri kelimesi yergi kelimesi ile bir tutularak kullanılır. Ancak benim demek istediğim bu özelliğimin tespit aşamasında değişime uğradığı ve buraya yazsam bile bu özelliğin bende muhtemelen daha sonra bulunmayacağı veya törpülenmiş, değişmiş bir biçimde devam edeceği. En azından şuan bana öyle geliyor. Tespitten sonra geriye sadece bir özelliğimin iyi veya kötü olduğuna karar vermek kalıyor. Yani ya o özelliği değiştiririm yada olduğu gibi kabullenip iyi veya kötü eleştirmeye gerek duymam.

      Spoiler Göster
      Kelimelerin daha çok kötü manalarında kullanılması demişken bir anım aklıma geldi. Bu tip daha kötü anlamda anlaşılan kelimelere bir örnekte ''tartışmak''tır. Dördüncü sınıfta okul değiştirdiğimde yeni yeni okula başlamışken yolda okuldan iki kişiyle tanıştım bir konuyu tartışa tartışa gidiyoruz. Hem sınıf hem mahalleden bir kaç arkadaşım önümüzü kesti yanımdakine bakarak bana ''bu sana bulaşıyor mu?'' dedi. ''Yok tartışıyoruz sadece'' dememle çocuğun üzerine ''.muna korum lan senin, sınıf arkadaşım benim o!!'' diyerek yürümeye başladı. Zorla aralarına girmiştim :D
    • Yapılacakları bilip, yapacak enerjiyi kendimde bulamama.

      Açacak olursam kendimi bir türlü terbiye edip düzene oturtamıyorum. Ne yapacağımı, nasıl yapacağımı az çok bilip, kafamda bir plan kurabilsemde bir türlü onu gerçek hayata aktaramıyorum. Uzun vaade de gerçekleştiriyorum ama 1 yılda yaptığım şeyleri 1-2 ay gibi kısa sürede halledebileceğimin farkında olmak üzüyor beni.
    • Başka insanlardan gözlemime dayanarak kendimde sevmediğim çoğu şeyin tek bir huyumdan kaynaklandığını fark ettim. Oda aşırı duygusal olmam. Denilen çok basit lafları takmadan geçemiyorum, milletin büyütüyorsun olarak baktığı şeyleri ben haftalarca bazen aylarca unutamayıp, bu lafı yedim, niye yedim? Diye düşünmeme sebebiyet veriyor. Lise dönemlerimde yer yer farkına varsam da, üniversite de baya problem yarattığını keşfettim. Çünkü bana gereken pozitif enerji o gün gerekse de, o an olan gereksiz takıntılarım anında modumu düşürüyor ve normalde yapacağımdan kat kat daha düşük iş çıkarıyorum.

      Sevmediğim bir huyumda bunla bağlantılı olarak ufak şeylere fazla takıntılı olmam. Yanımda biri benle aynı şekilde o işe değer vermiyorsa yine aynı şekilde modumu düşürüp, sadece onun modunu yükseltmeye odaklanıyorum. Yada böyle olmaz diyip işimi salamayarak yapıyorum ve ne kadar işime odaklanmaya çalışsam da, aklım sürekli orada kalıyor.
    • Hastalığımdan kaynaklı sorunlarım var. Sosyal fobi yüzünden fazla alınganım toplum içinde. Ama evde çok rahatım. Arkadaş ortamındada ev kadar olmasada rahatım. Biri bana on kişinin içinde küfür etse alınırım ve cevap veremem çünkü bu hastalık o anda insanı başka biri yapıyor. Ezik alıngan tepki gösteremeyen biri oluyorsun. Ama yakın arkadaşlarımdan biri bana küfür etse alınmam gülerim. Karşılık veririm. Normal bir insan gibi yani. Ezik gibide davranmıyorum aslında çok agresif insanların olduğu her gün kavga olan bir ilkokulda okudum. Neredeyse hiç dayak yemedim. İnsanlar beni ezmeye çalışmazdı. Deneselerde durmaları gereken yeri bilirlerdi. Hatta kendimden büyükleri dövdüğümde olmuştur hani :yoko1: Buna rağmen hiçte dominant karakterim olmadı. Üstüme çıkmalarına izin verdim. Belkide yaptığım yanlış seçimler yüzünden ortaya çıktı bu sosyal fobi. Lise hayatımda sosyal fobinin en ağır üstüme geldiği zamanlardı. Genel olarak ilkokuldakinden çok daha ezik biriydim. Biri bana şaka yapsa niye böyle birşey dedi diye düşüncelere dalardım ve insanların bana bakışlarını falan düşünürdüm. Cevap vermek o anda bu sorun yüzünden aklıma hiç gelmiyordu. Tek düşündüğüm insanların bana komplo kurduğu herkesin arkamdan konuşup güldüğü falandı. Çok üstüme gelirlerse intikam planları falan düşünürdüm ama hastalık yüzünden onlarıda uygulayamazdım. Şimdi lise sondayım ve ilaçların sayesinde biraz daha iyiyim. Durumumun farkındayım en azından. Bazı otomatik düşüncelerden kurtuldum. Bir seneye kalmaz düzelicem inşallah. Neyse dertlerimide çok az kişiye anlatabildiğim için burda biraz patladım sanki.