Genel Felsefe Tartışma Başlığı

    • Bir dünya görüşümün olması hakkında tıkandım. Olayları yargılama konusunda korkağım çünkü benim düşündüğümden bambaşka şeyler yaşanıyor olabilir.Ama bir konuda bu böyledir demezsem de o konuda yapacağım şey refleksif, mantıksız oluyor. Yani bir taraf seçmek zorundayım her zaman. O konuya başka başka yorumlar yapabiliyorum beynim hangisinin doğru olduğunu sapıtıyor umursamamaya başlıyorum. Öyle olmuş yada böyle olmuş ne fark eder diyorum. Bu felsefiden çok psikolojik bir soru olabilir belki. Bu yazdığım da muallak görünüyor olabilir çünkü kafamın içinde olanları yorumlamaya zorladım kendimi. Gerçek sorunlarla alakalı olmayabilir belki. Bu kararsızlığımdan kurtulmam mı gerek sizce?
    • @Thanos

      Bu dediğin olaylar günlük şeyler mi yoksa daha genel, dünyaya bakış açın, siyasi, sistemsel şeyler falan mı?

      Ekleme: Daha önce attığın mesajı da görmemişim. Etiketlemeye çalışıp etiketleyememişsin :D

      Özgür iradeye inanmıyorum. Geleneksel fizik evreninin kimi fiziksel istisnaları haricinde (Geiger sayaçları gibi) deterministik (bir neden -> bir sonuç) olduğu fikrindeyim. Düşündüğümden daha az deterministik ve daha çok kuantum fiziği kaynaklı olasılık dalgası nedenselliği (bir neden -> birden fazla sonuç) şeklinde olsa bile, bu bir şeyi değiştirmiyor. Olay yine tamamen fiziksel kalıyor. Özgür irade açısından, deterministik bir sebep ile bir şeyin gerçekleşmesi ile kuantum olasılığı sebebiyle gerçekleşmesi arasında bir fark yok. Özgür irade savı, evrenin bütün fiziksel yasalarına karşı çıkan ve hiçbir desteği olmayan bir argüman.

      Diğer olaydaysa, mutluluk mutluluktur :D
    • @Feindbild Genelde düşüncelerimden emin değilim, güvenmiyorum sanırım.O yüzden de önemsemiyorum. Günlük olaylarda önemli bir şey olmadığı sürece sorun yok. Bir karar vermem gerektiğinde tıkanırım genelde. Belki düşüncelerimde kesin olmak günlük hayatta da doğru karar vermeyi sağlar. Gerçi karar veremiyorum özgür irade yok yine karar veremedim hocam :D
    • @Thanos

      Söz konusu felsefi vb. durumlarsa, son 1 yıldır falan yoğun bir okumaya girdiğini biliyorum. Böyle bir sorgulama döneminde insanın kafasının karışık olması ve karar verememesi çok normal. Özellikle yaşının bu kadar gençk olduğu düşünülünce.

      Bunun dışında, kimi insanlar sürekli sorgulamalar yapar ve hayata karşı önkabullerini sorgularlar. Ben kendi açımdan, sahip olduğum değerleri, dogmaları, argümanları vb. sürekli olarak sorgulayan birisiyim. Bu yüzden mutlak doğru gibi bir şey aramıyorum. Bilimsel yöntemde olduğu gibi, o andaki bilgiye göre olayı en iyi açıklayan hipotezi doğru kabul etmeye başladım. Bu hipotezlere ve teorilere aşırı derecede bağlanmıyorum ve yeni bilgiler ışığında bunları değiştirebiliyor, geliştirebiliyor veya terk edebiliyorum. Önemli olan sabit bir düşünceye varmak ve ömrün boyunca aynı şeyi savunmak değil. Doğru olanı bulmak.

      Aklına çok fazla farklı olasılık geliyorsa, bu da normal bir şey. Kimi insanlar böyle düşünür ve bence bu bir avantaja dönüştürülebilir. Olayları çok farklı açılardan ve daha kapsamlı değerlendirmeni sağlar. Aynı zamanda farklı bağlantılar kurmanı sağlar. Kötü bir şey değil. Tam tersine, kötü bir şey olduğunu düşünmek insanı geren şeydir.